توشه ای برای

نوشته های یک طلبه در موضوعات اجتماعی فرهنگی، مذهبی و ... با مناسب یا بی مناسبت!

توشه ای برای

نوشته های یک طلبه در موضوعات اجتماعی فرهنگی، مذهبی و ... با مناسب یا بی مناسبت!

توشه ای برای
بسم الله الرحمن الرحیم
این قرآن است که به ما می گوید:
وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیْرَ اَلزَّادِ اَلتَّقْوى‏.براى سفرى که در پیش دارید، زاد و توشه بردارید و بهترین توشه براى این راه، تقوا مى‏باشد، (بقره، آیه 197).
نیست جز تقوی در این ره توشه ای
نان و حلوا را بنه در گوشه ای

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شبهات آخرالزمان» ثبت شده است

جمعه, ۲۹ بهمن ۱۳۹۵، ۰۳:۴۶ ب.ظ

کیست مرا یاری کند

بسم الله الرحمن الرحیم

موارد زیادی از این مدل را دیده ایم و از نزدیک لمس کرده ایم:

جوانان و نوجوانانی را در حال پخش شربت و شیرینی برای میلاد امام زمان ارواحنا فداهیا مجالس اهل بیت.

با عشق، علاقه و شوری وصف ناپذیر.

همه کارها از جمع کردن پول گرفته تا بستن آویز را با برنامه ریزی دقیق و خیلی هنرمندانه تدارک می بینند.

البته عشق و ایمان  به اهل بیت و امام زمان علیهم السلام پیر و جوان، کوچک و بزرگ نمی شناسد. خیلی ها حاضرند جان، مال و خانواده هایشان را در راه آن بزرگواران فدا کنند. همه این کارها قطره ای است در برابر دریای محبت آنها.

۶ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۹ بهمن ۹۵ ، ۱۵:۴۶
س،م ج-م
دوشنبه, ۱۰ خرداد ۱۳۹۵، ۰۹:۳۷ ب.ظ

همانند طناب های لرزان

بسم الله الرحمن الرحیم

زمانه با فتنه های آخرالزمانی اش همه ما را محاصره کرده است. فتنه هایی با نیت هایی خبیث، که  جدا کردن مردم از ماندن با ولی فقیه و حکومت اسلامی فقط یک نمونه از این شیطنت هاست. امواج غول پیکر فتنه را چگونه می توان در هم شکست؟ به مقام و منصب رسیدن چه مزه ای دارد که بعضی این قدر برای آن سر و دست می شکنند؟

امیرالمومنین علیه السلام در خطبه پنجم چنین می فرمایند:

۴ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۱۰ خرداد ۹۵ ، ۲۱:۳۷
س،م ج-م
جمعه, ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۰۷:۱۱ ب.ظ

لگدمال سمِ فتنه ها

بسم الله الرحمن الرحیم

امیرالمومنین علیه السلام در خطبه دوم عصر جاهلیت را این طور معرفی می فرمایند:

پیامبر صلی الله علیه و آله را زمانى فرستاد که مردم در درون فتنه ‏ها قرار داشتند، رشته‏ هاى مذهب گسسته و ارکان ایمان و یقین متزلزل شده، راههاى اساسى براى شناخت حق مختلف، و امور مردم پراکنده و متشتت، راه فرار از فتنه‏ ها باریک، مرجع و پناهگاه ناپیدا، هدایت فراموش شده، و گمراهى و نابینائى همه را فرا گرفته بود، خداى رحمان معصیت مى‏ شد، و شیطان یارى مى‏ گردید، ایمان بدون یاور مانده، ارکان آن فرو ریخته و نشانه‏ هایش دگرگون شده، راههاى آن ویران و جاده ‏هاى آن کهنه و فرسوده گشته بود.

۷ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۳۱ ارديبهشت ۹۵ ، ۱۹:۱۱
س،م ج-م
عموروحاني